การมองเห็นสีนั้นสำคัญกับชีวิตของเรา เมื่อแสงผ่านแก้วรูปทรงปริซึม (วัตถุกระจกใสที่มีด้านหลายด้าน) ปริซึมจะกระจายแสงออกเป็นเฉดสีต่างๆตามสีรุ้ง เฉดสีทุกเฉดสีมีความยาวคลื่นที่แตกต่างกัน ดวงตาของมนุษย์และสมองทำงานร่วมกันในการแปลแสงให้เป็นสี ตัวรับแสงที่อยู่ภายในดวงตาส่งข้อความไปที่สมองก่อให้เกิดการรับรู้สี
กระบวนการขั้นต้นเกิดขึ้นที่จอตา ภายในจอตาเต็มไปด้วยเซลล์จำนวนหลายล้านเซลล์เรียกว่า เซลล์รับแสงซึ่งมีความไวต่อแสง เซลล์รับแสงมีสองประเภทคือแบบที่มีรูปร่างคล้ายแท่ง (เซลล์รูปแท่ง) และแบบที่มีรูปร่างคล้ายกรวย (เซลล์รูปกรวย) เซลล์รับแสงเหล่านี้ทำการเปลี่ยนแสงเข้าสู่ตัวกระตุ้นประสาทและเข้าสู่ชั้นคอร์เท็กซ์ของสมองผ่านทางเส้นประสาทตา
เซลล์รูปแท่งส่งข้อมูลของสีขาวและสีดำให้สมอง ช่วยในการปรับสายตาเมื่อเข้าห้องที่มีความสว่างน้อย
เซลล์รูปกรวยในดวงตาแต่ละข้างส่งข้อมูลของแสงในระดับที่มีความหนาแน่นมากขึ้นซึ่งก่อให้เกิดการรับรู้สี
เซลล์รูปกรวยมีสามประเภท ซึ่งแต่ละประเภทมีความไวต่อความยาวคลื่นแสงระยะยาว ความยาวคลื่นแสงระยะกลาง หรือความยาวคลื่นแสงระยะสั้น (สีแดง, สีน้ำเงิน, และสีเขียว) เซลล์เหล่านี้ทำงานร่วมกับเซลล์ประสาทส่งข้อมูลให้สมองเพื่อทำการแปลและรับรู้ชื่อสีต่างๆ มนุษย์สามารถมองเห็นสีได้มากกว่า 7,000,000 สี แล้วสัตว์ล่ะ? อืม..สัตว์ส่วนใหญ่จะเห็นสีได้ในจำนวนที่น้อยกว่าที่พวกเราเห็น แต่สัตว์บางประเภทก็เห็นสีได้มากกว่า นกสามารถมองเห็นสีได้ห้าถึงเจ็ดสี จระเข้สามารถมองเห็นได้แค่สีดำ ขาว และเฉดสีเทา
ตาบอดสี หรือที่ถูกต้องควรเ� ��ียกว่าความบกพร่องในการมองเ� �็นสี อธิบายได้ว่าคือปัญหาในการรับรู้สีและเฉดสีต่างๆ การมองเห็นสีในภาวะปกตินั้นต้องใช้เซลล์รับแสงชนิดพิเศษเรียกว่าเซลล์รูปกรวย ซึ่งอยู่ในจอตาของดวงตา เซลล์รูปกรวยสามชนิดทำหน้าที่รับสีแดง สีน้ำเงิน และสีเขียว ซึ่งช่วยให้เราสามารถมองเห็นสีอื่นๆอีกมากมายด้วย ในภาวะที่ผิดปกติหรือการบอกพร่องของเซลล์รูปกรวยประเภทใดประเภทหนึ่งนั้นส่งผลถึงการบอดสีของตา ซึ่งมีจำนวนเฉลี่ย 9% ของมนุษย์ ภาวะตาบอดสีไม่ใช่รูปแบบของอาการตาบอดหรือมองไม่เห็นทั้งหมด แต่คือปัญหาในการมองเห็นสี ซึ่งปัญหานี้ทำให้ผู้ที่เป็นตาบอดสีไม่สามารถแยกสีบางสี เช่น สีแดงและสีเขียว หรือสีน้ำเงินและสีเหลือง การบกพร่องในการมองเห็นสีแดง/สีเขียวเป็นประเภทที่พบได้บ่อยที่สุดของภาว� �ตาบอดสี ต��
�อดสีน้ำเงินคือการที่ไม่สามารถแยกสีระหว่างทั้งสีน้ำเงินและสีเหลืองได้ ซึ่งจะทำให้มองเห็นเป็นสีขาวหรือสีเทา ภาวะที่ตาบอดสีทั้งหมด (การเห็นไร้สีหรือการบอดทุกสี) คือการที่มีความบกพร่องของเซลล์รูปกรวยทุกประเภทในจอตาซึ่งจะพบได้ในน้อยรายมาก
มนุษย์เราเกิดมาตาบอดสีเนื่องจากเซลล์รูปกรวยไม่ทำงานตั้งแต่ในวัยเด็กซึ่งคือในวัยสี่เดือนโดยประมาณ ผู้ชายหนึ่งคนในยี่สิบคนจะมีอาการตาบอดสีชนิดใดชนิดหนึ่ง แต่ในผู้หญิงหลายร้อยคนจึงจะมีภาะตาบอดสีหนึ่งคน ปกติตาบอดสีเกิดเนื่องจากกรรมพันธุ์ นั่นคือ เป็นตั้งแต่กำเนิด การบกพร่องในการมองเห็นสีไม่ได้เกิดจากกรรมพันธุ์ทั้งหมด อายุ, การรักษาโรคบางประเภท, และการติดเชื้อของจอตาหรือประตาสามารถส่งผลกระทบสู่ตาที่มองเห็นสีปกติได้เช่นกัน
ไม่มีวิธีการรักษาการบกพร่องในการมองเห็นสีตั้งแต่กำเนิดได้ การบกพร่องในการมองเห็นสีในบางกรณีที่เกิดขึ้นในภายหลังอาจช่วยได้โดยการผ่าตัด, เปลี่ยนวิธีการรักษาโรค, หรือรักษาโรคทางดวงตาที่ก่อให้เกิดการมองเห็นสีบกพร่อง หากผู้ใดไม่สามารถแยกสีต่างๆได้ ผู้นั้นควรที่จะพบจักษุแพทย์เพื่อรับการวินิจฉัย การตรวจพบอาการตาบอดสีตั้งแต่ระยะเริ่มต้นสามารถป้องกันปัญหาที่อาจเกิดได้ในช่วงที่เข้าโรงเรียน