ดวงตาคืออวัยวะอันมหัศจรรย์ที่ทำให้เรามองเห็นและรับรู้เรื่องราวบนโลก แต่ดวงตานั้นทำหน้าที่อย่างไร?

ดวงตาของมนุษย์นั้นทำงานเหมือนกับกล้องถ่ายรูปที่มีชีวิต เช่นเดียวกับกล้องถ่ายรูป ดวงตารับแสงสว่างจากวัตถุและเก็บรูปต่างๆไว้ในความทรงจำ แล้วปรับเป็นรูปภาพภายในสมอง ในอันที่จะทำให้มองเห็นได้นั้น ส่วนต่างๆทั้งหมดของดวงตาจะต้องทำงานร่วมกัน กระจกตาเป็นส่วนของดวงตาที่มีลักษณะใส คล้ายฟิล์ม เปรียบได้กับหัวหน้าทีม เมื่อแสงผ่านเข้ารูม่านตาจะถูกทำให้โค้งโดยกระจกตา แสงที่หักเหจะผ่านไปที่แก้วตาที่อยู่ด้านหลังของรูม่านตา แก้วตาจะเปลี่ยนรูปร่างเพื่อปรับระยะการมองเห็นให้ชัดเจนทุกระยะ ทั้งเมื่อมองในระยะไกลและระยะใกล้ กระบวนการนี้เรียกว่า การปรับตาดูใกล้ไกล.

แก้วตาสะท้อนแสงจากภายนอกเป็นภาพหัวกลับไปยังจอตาซึ่งจะทำหน้าที่เหมือนฟิล์มในกล้องถ่ายรูปและเก็บภาพไว้ จากนั้นภาพจะถูกส่งไปยังสมองในรูปของแรงกระตุ้นไฟฟ้าเพื่อรอการถูกแปลภาพต่อไป

กายวิภาคของตา

ม่านตาและรูม่านตา	ท่อน้ำตา

ส่วนประกอบของกล้ามเนื้อดวงตา

ภาพกล้ามเนื้อดวงตาด้านซ้าย

ภาพของกล้ามเนื้อดวงตา

ตาขาว:

ส่วนสีขาวด้านนอกของนัยน์ตาที่ทำหน้าที่ป้องกันส่วนที่บอบบางส่วนอื่นภายในนัยน์ตา

ตาดำ:

ส่วนที่เป็นสีเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ละเอียดมากมากมายที่ทำหน้าที่ควบคุมขนาดของรูม่านตา

รูม่านตา:

จุดสีเข้มขนาดเล็กอยู่ตรงกลางม่านตา ทำหน้าที่ควบคุมปริมาณแสงที่เข้าสู่จอตา โดยม่านตาจะขยายเมื่ออยู่ในที่มืดเพื่อให้รับแสงได้มากขึ้น และจะหดแคบเพื่อให้รับแสงได้น้อยลงเมื่ออยู่ในที่สว่างมาก

น้ำช่องลูกตาหน้า:

ของเหลวที่ถูกผลิตโดยกล้ามเนื้อปรับเลนส์ตาที่เคลื่อนไปรอบๆผ่านด้านหน้าและด้านหลังของนัยน์ตาเพื่อรักษาความดันของนัยน์ตาและถนอมกระจกตาและแก้วตา

จุดภาพชัด:

เป็นส่วนเล็ก ๆ ของเรตินา ปรับความชัดเจนและสร้างสีในการมองเห็น

กล้ามเนื้อปรับเลนส์ตา:

บรรจุต่อมที่ขับน้ำช่องลูกตาหน้า และกล้ามเนื้อที่หดและขยายเพื่อควบคุมการโค้งของแก้วตา

ออพติค ดิสด์:

เป็นจุดที่จอตาบรรจบกับเส้นประสาทที่เกี่ยวกับตาส่วนมากเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “จุดบอดของตา” เนื่องจากไม่มีความไวในการรับแสง

วุ้นตา:

วุ้นใสที่ช่วยรักษารูปทรงของลูกตาให้อยู่ในทรงกลมตามปกติ

โครอยด์:

อยู่กึ่งกลางระหว่างตาขาวกับจอรับภาพประกอบด้วยเส้นเลือดจำนวนมากเพื่อช่วยในการถนอมดวงตา

เอ็นขึงแก้วตา:

รูปร่างคล้ายหลอดติด ทำหน้าที่ยึดแก้วตาให้ติดกล้ามเนื้อปรับเลนส์ตา รวมทั้งช่วยปรับความโค้งให้กับกล้ามเนื้อปรับเลนส์ตา

สายตาปกติ

ความบกพร่อง

ใกล้มาก, ไกลมาก.
สายตาสั้น

• บุคคลสามารถมองเห็นวัตถุได้ชัดเจนในระยะใกล้ แต่วัตถุที่อยู่ในระยะไกลจะดูเลือนลาง ไม่ชัดเจน
• เกิดจากปัญหาการหักเหของกระจกตาหรือแก้วตา หรือลูกตายืดขึ้นเกินไป
• กระจกตาโฟกัสภาพด้านหน้าของจอตา แทนที่จะเป็นบนผิวของจอตา

ไกลและห่าง
สายตายาว

• บุคคลสามารถมองเห็นวัตถุที่อยู่ในระยะห่างไกล แต่วัตถุที่อยู่ใกล้จะเลือนลาง ไม่ชัดเจน
• เกิดจากการทำงานที่ผิดปกติของกระจกตาหรือแก้วตา หรือลูกตาสั้นเกินไป
• กระจกตาจะโฟกัสภาพที่ด้านหลังของจอตา แทนที่จะเป็นบนผิวของจอตา

สายตาเอียง

• กระจกตามีกำลังการหักเหแสงไม่สม่ำเสมอในทุกแนว ซึ่งทำให้วัตถุดูบิดเบือนและไม่ชัดเจน

ต้อกระจก

เกิดเมื่อเลนส์หรือแก้วตาเกิดการขุ่นมัว กลายเป็นฝ้า ผลลัพธ์ที่เกิดจากการมองที่ไม่ชัดเจนที่เห็นได้บ่อยคือการมองเห็นได้ไม่ดีในเวลากลางคืน หรือไวต่อแสง

แม้ว่าส่วนใหญ่จะมีผลจากอายุที่มากขึ้น (ต้อกระจกในวัยสูงอายุ) บางคนอาจเป็นได้ตั้งแต่เกิด (ต้อกระจกโดยกำเนิด) สาเหตุอื่นที่ทำให้เกิดต้อกระจก คือ อาการบาดเจ็บ การใช้ยา ตาแดงหรืออักเสบเป็นระยะเวลานาน

การรักษาทำได้โดยการลอกหรือเปลี่ยนต้อกระจก

การใส่แว่นกันแดดช่วยป้องกันการเกิดต้อกระจกได้

ต้อหิน

มีสาเหตุเกิดจากมีน้ำหล่อเลี้ยงภายในที่เรียกว่า น้ำเอเดียวส (AQUEOUS HUMOR) มากเกินไปในลูกตา ทำให้ความดันภายในลูกตาซึ่งสูงขึ้น ก่อให้เกิดการอุดตันที่ขั้วประสาทตาหรือขั้วประสาทออฟติก ส่งผลให้เกิดการเสื่อมของขั้วประสาทตาและการมองเห็น

อายุ ประวัติครอบครัว คนที่มีสายตาสั้นมาก และคนที่สืบเชื้อสายแอฟริกัน ทั้งหมดนี้ต่างเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการเกิดต้อหินสูง

การตรวจหาต้อหินจะดูจากปัจจัยเสี่ยงดังข้างต้น รวมทั้งการวัดความดันภายในลูกตาและตรวจสอบระบบการระบายน้ำหล่อเลี้ยง เพราะโรคนี้จะไม่มีการแสดงอาการเตือนในระยะแรกของการป่วย ซึ่งในที่สุดอาจนำไปสู่การสูญเสียการมองเห็น ผู้ป่วยอาจไม่รู้ตัวว่าเป็นต้อหินจนกระทั่งตาบอด

การตรวจพบในระยะแรกเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการรักษา

โรคต้อเนื้อหรือโรคประสาทตาเสื่อม

ศูนย์กลางการเห็นของดวงตาสูญเสียเนื่องจากภาวะความเสื่อมของมัคคิวล่า ซึ่งเป็นส่วนเล็กๆในจอตาที่รับแสงได้ชัดเจนที่สุด

จอประสาทตาเสื่อมในผู้สูงอายุซึ่งสืบเนื่องมาจากกรรมพันธุ์คือลักษณะที่พบได้มากที่สุดและเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ ในขณะที่ผู้ป่วยสูญเสียศูนย์กลางการเห็นของดวงตา การมองเห็นด้านข้างยังเป็นปกติ

ภาวะความเสื่อมของมัคคิวล่าอาจตรวจพบและวินิจฉัยได้ในการตรวจสุขภาพสายตาประจำปี การรักษานั้นขึ้นอยู่กับลักษณะที่ตรวจพบ

การใส่แว่นกันแดดช่วยป้องกันการเกิดโรคประสาทตาเสื่อมได้

ตาขี้เกียจ

โรคนี้รู้จักกันในชื่อว่า “ตาขี้เกียจ” ซึ่งเกิดเมื่อตาข้างหนึ่งอ่อนแอกว่าอีกข้าง ตาทั้งสองข้างไม่สามารถมองภาพผสมผสานกันได้

ภาวะตาขี้เกียจมักจะเริ่มต้นในวัยเด็ก โดยสามารถแก้ไขและรักษาให้เป็นปกติได้ก่อนที่จะอายุห้าขวบ

การปิดตาข้างแข็งแรงไว้ เป็นการบังคับให้ตาข้างอ่อนแอได้ติดต่อกับสมองและฟื้นฟูสายตาข้างนั้นให้แข็งแรงขึ้น

โรคขาดวิตามินเอ

การเกิดโรคทางสายตาอาจมีสาเหตุมาจากการได้รับวิตามินเอไม่เพียงพอ การขาดวิตามินเออาจนำไปสู่การตาบอดได้

อาการของโรคมีดังนี้

• เกร็ดกระดี่ที่ตา: คล้ายฟองสบู่และมีจุดขาวเป็นหย่อมๆบนส่วนที่เป็นสีขาวของลูกตาซึ่งส่งผลต่อการมองเห็นในเวลากลางคืน
• เยื่อบุตาขาวแห้ง: การแห้งและย่นของส่วนที่เป็นสีขาวของลูกตา ซึ่งในภาวะปกติจะเปียกชื้น ลื่นและเปล่งปลั่ง
• กระจกตาเป็นแผล: ซึ่งแผลนั้นคลุมส่วนใสของตา ทำให้ตาบอด
• ตาบอดกลางคืนและมองเห็นได้ลำบากในที่แสงสลัว

โรคริดสีดวงตา

การติดเชื้อที่ทำให้เป็นแผลเป็นที่หนังตาด้านบนและลามเข้าไปด้านใน ทำให้ขนตาขูดกับแก้วตาหรือกระจกตา

หากไม่รักษาโดยการผ่าตัดหรือใช้ยาฆ่าเชื้อโรค โรคนี้จะนำไปสู่การตาบอดอย่างช้าๆ

โรคพยาธิที่เกิดจากยุง

ส่วนมากแพร่หลายในประเทศแถบแอฟริกา โรคพยาธิที่เกิดจากยุงเกิดจากการกระจายของปรสิตโดยแมลงวันดำที่วางไข่ในแม่น้ำและนำตัวอ่อนของหนอนไปสู่คนโดยการกัด

โรคนี้ก่อให้เกิดการคันอย่างรุนแรงและเป็นแผลที่ดวงตา ซึ่งในที่สุดจะทำให้ตาบอด

ตาแดง

การติดเชื้อของดวงตาส่วนมากเกิดขึ้นที่ส่วนด้านนอกสุดของดวงตาที่ปกคลุมตาขาวไว้

ภาวะการติดเชื้อมีสามชนิดคือ

• ได้รับเชื้อไวรัส – มีสาเหตุจากการจากโรคติดเชื้อเฉียบพลันของระบบหายใจส่วนต้น การเป็นหวัด หรือการเจ็บคอ ลักษณะอาการประกอบด้วย มีขี้ตามากและตาแดง
• ภูมิแพ้ – มีสาเหตุจากการแพ้สารเคมีจากเครื่องสำอางค์หรือยา อาการประกอบด้วย คัน น้ำตาไหล เปลือกตาบวม
• แบคทีเรีย – มีสาเหตุจากการได้รับเชื้อแบคทีเรีย อาการประกอบด้วยเปลือกตาติดกันทำให้ลืมตาไม่ค่อยได้ เปลือกตาบวม แดง และน้ำตาไหล